Hoeveel grind per m²? Eerst: welk grind, waarvoor

Op "hoeveel grind per m²" bestaat geen enkel getal, omdat "per m²" twee verschillende sommen dekt. Voor een grindpad reken je het oppervlak maal de laagdikte die je wilt: lengte maal breedte maal dikte. Voor een grindkoffer die regenwater wegbergt, reken je niet vanaf het pad maar vanaf je dákoppervlak.

Voor die tweede som is er wél een vuistregel. De gemeente Hengelo rekent voor infiltratie van dakwater in de grond "per vierkante meter dakoppervlak op ongeveer 60 liter grind", en bij infiltratiekratjes op 20 liter inhoud per vierkante meter dakoppervlak. De gemeente Land van Cuijk omschrijft zo'n koffer als "een kuil vol met grind" waarin het hemelwater in de lege holtes komt te staan en daarna langzaam de grond in zakt; die kuil "moet drie keer zo groot zijn als de hoeveelheid hemelwater". Je rekensom begint dus bij het dak, niet bij de tuin.

Er is nog een derde "per m²", en die zit onder je bestrating in plaats van erop. Betonfabrikant MBI De Steenmeesters adviseert voor zwaarder belaste tuinbestrating een stevigere fundering met "een extra laag van 10 cm grof split of gebroken puin onder het zandbed", goed aangetrild met een trilplaat. Dat is geen sierlaag maar draagkracht: voor een oprit reken je dan met die 10 cm materiaal onder het zandbed, en niet met de paar centimeter van een strooilaag op een pad. Welke som je nodig hebt, hangt dus af van wat er bovenop komt — je voeten, je plantenbak of je auto.

Voordat je grind koopt, is er een tegenvraag. Milieu Centraal: "Steenachtige halfverharding, zoals grind, is schaars en de winning beschadigt het landschap. Gebruik daarom liever (klei)schelpen, gravel of split voor paadjes en halfverharde plekken in jouw tuin." Voor een pad is grind dus een keuze, geen vanzelfsprekendheid.

Kies je natuurlijke halfverharding, reken dan op bijvullen. Milieu Centraal geeft houtsnippers en cacaodoppen ongeveer 1-2 jaar, boomschors tot 6 jaar, en macadamiadoppen en perzikstenen tot 30 jaar. Eén waarschuwing hoort erbij: cacaodoppen en perzikstenen kunnen giftig zijn voor honden of andere huisdieren die ervan eten.

Wat er onder de laag ligt, bepaalt hoe lang het netjes blijft. Milieu Centraal raadt aan een nieuw pad op schoon zand te leggen met daaronder (biologisch afbreekbaar) worteldoek, zodat onkruid moeilijk kan kiemen. Het losse materiaal bovenop is het goedkope deel van de klus; de voorbereiding eronder is het deel waar je later spijt van krijgt als het is overgeslagen.

Een strooilaag op doek leg je zelf. Zodra er een opsluitband, afschot of een koffer bij komt, wordt het grondwerk met uitgraven en verdichten. Wij bemiddelen stratenmakers die dat uitvoeren: wat een tuinpad aanleggen kost, staat met de andere tarieven in de prijsindex.